سه شنبه , ۲۵ مهر ۱۳۹۶

اندونزی

اندونزی(بالی) -۲۰۰۹

حوالی نیمه شب و فرودی آرام در فرودگاه دنپاسار… میهمان یک زوج هندو مذهب بودیم با دو فرزند: تدی ۹ ساله و رندی ۵ ساله که اتاق خوابشان را به رسم مهمان نوازی در اختیار ما نهادند. پیشاپیش از ساری (میزبان مان) برای پرواز دیر وقتمان عذر خواهی کرده بودیم و پاسخ شنیدیم که مشکلی نیست و منتظرمان می مانند و تذکر دادند ... بیشتر بخوانید »

اندونزی (جاکارتا)-۲۰۰۹

 اگر بخواهم برای درک جاکارتا از شهر دیگری کمک بگیرم باید از برلین نام ببرم. هرچه سایه سیاه تاریخ در ابتدای امر، برلین را بی روح جلوه می دهد، اینجا لمس فقر، قلب را کرخت می کند… جاکارتا با چند ساعت توقف حس واقعیش را نشانتان نمی دهد. باید صبوری کنید تا به سخن بیاید. توریست پذیر است و از آنجا ... بیشتر بخوانید »

اندونزی (مانینجو لیک)-۲۰۰۹

یک مقصد ایده آل برای استراحت و عکاسی مانینجو لیک در عکسها شبیه رویا بود… ۳۶ کیلومتر از بوکیت تینگی فاصله دارد. از آنجا که وسیله نقلیه عمومی برای رفتن به آنجا در دسترس نبود، کارمند پذیرش هتل برایمان یک تاکسی دربست گرفت. در طول مسیر هم راننده مهربان دائم گوشزد می کرد که هرجا دوست داریم توقف کند تا عکس ... بیشتر بخوانید »

اندونزی (بوکیت تینگی) -۲۰۰۹

پشت صحنه ی سفر به سوماترا نشسته ام پشت میز کامپیوتر. همان جایی که این قصه شکل گرفت. برای چندمین بار به گزارش رادیو کوچه گوش می کنم. همین چند روز پیش محمد ۴۴ ساعت در جاده های برفی اتریش مانده بود… با خودم فکر می کنم چند ساعت فاصله است از یخبندان اتریش تا گرمای اندونزی… همه چیز با ... بیشتر بخوانید »